کارشناسی ارشد فلسفه اسلامی جامعة المصطفی العالمیة
چکیده
دانش عرفان از توحید و موحد، و به عبارتی، از خداوند متعال و نسبت انسان با حق تعالی بحث میکند اما دانش سیاست از نسبت انسان با انسان پرسش به عمل میآورد. پس، بحث از نسبت و بنیاد سیاست در تفکّر عرفانی مستلزم بحث از این دو موضوع یا دستکم عنایت بدان است. در عرفان، مفهوم «ولایت» هر دو نسبت مذکور را در خود گرد آورده و لذا یک مفهوم دو وجهی (الاهیاتی-سیاسی) است. تحقیق حاضر میکوشد فرضیهی ولایت به مثابه بنیاد سیاست در عرفان را مورد پژوهش قرار دهد. البته، قبل از پرداختن به ولایت، اشارهی اجمالی به اصول بنیادین عرفان صورت میگیرد، تا جایگاه ولایت در عرفان بهتر روشن شود.